| |
 |
onzekerheden
|
26 Februari 2010 | 09:00:27
|
Ik weet het niet..
Ik weet niet wat er allemaal staat te gebeuren.. Binnen een week kan alles anders zijn, maar over twee maand kan het allemaal nog precies hetzelfde zijn, tenzij..
Mijn sollicitatiebrieven lijken tot dusverre niet aan te slaan, men is wel te spreken over mijn cv maar heeft dan gewoon geen plek beschikbaar, of men laat gewoon niks van zich horen.. Zometeen gaan er weer 4 de deur uit..
Vergevorderde plannen om te gaan verhuizen worden op het laatste moment afgeslagen door de verhuurder zelf, om redenen die ik niet begrijp. Iets wat heel erg gemakkelijk leek om voor elkaar te krijgen, een kans op een andere omgeving en om gemakkelijker werk te vinden is door één zinnetje de grond in geboord..
Maar het plan is er en ik ga ermee door, ik blijf zoeken, voor het eerst in mijn leven heb ik een stad nodig, als ik iets wil bereiken en vinden moet ik weg uit dit dorp. En verdomme.. het zal me lukken ook! |
|
|
|
|
spoor
|
18 Januari 2010 | 14:38:00
|
Zondagavond, intercity Zwolle - Leeuwarden, 19u37
Ik reis in een oase van licht door een donker landschap. Lichtjes glijden in het duister aan me voorbij. Ik verander mijn focus en zie mezelf in de weerspiegeling van het raam, gezichtloos door de schaduw geworpen door de klep van mijn petje. Uit de oordopjes van mijn mp3 speler klinkt muziek die de kadans van het treinstel probeert te verdringen.
Ik draai mijn hoofd en kijk het gangpad door, er zit slechts één persoon bij me in de coupé, aan het gangpad, net als ik, tis een meisje, mijn leeftijd, misschien iets jonger. We zitten met de gezichten naar elkaar toe zodat we elkaar kunnen zien zitten. Ik zie dat ze naar me kijkt en mijn blik blijft even hangen. Te lang? Ze kijkt weer weg en ik blijf achter met een gevoel van herkenning.. Ik ken haar ergens van.. Maar waarvan, een reisje, een avond stappen, een toevallige ontmoeting.. een droom? Ik weet het niet..
Nog maar eens kijken dan.
Lang donker haar komt onder haar muts vandaan, staat best goed, haar ogen kan ik niet goed zien.. Haar lippen bewegen heel lichtjes, ze zingt mee met muziek maar ik kan niet ontdekken welk liedje het is.. Plotseling kijkt ze me weer aan. Te lang? Nu kijk ik weg.. Zou ze mij misschien herkennen? Waar dan ook maar van? Ik kijk weer, al is het alleen maar om te zien of ze nogsteeds naar me kijkt. Dat doet ze, met een glimlach, een mooie bescheiden glimlach.
Ik kijk weer weg, worstelend met de gedachte waar ik haar van zou kunnen kennen.
Dan zie ik beweging vanuit mijn ooghoek, ze staat op en pakt haar spullen. Komt ze naar me toe? Ze staat op en ontwijkt soepel een schok die door het treinstel gaat. Ze komt naar me toe! Wanneer ze vlak bij me wordt haar glimlach groter en gaat haar mond open en hoor ik een zware mannenstem, vriendelijk doch dringend vragen om mijn vervoersbewijs, alstublieft.
Ik open mijn ogen.. |
|
|
|
2009
|
30 December 2009 | 13:07:32
|
Het is de een na laatste dag van het jaar. Tis nog behoorlijk donker buiten. Het kraakt.
Kleine vlokjes sneeuw dwarrelen voor het raam langs, proberen een glimp van mij op te vangen door de kier tussen de nog gesloten gordijnen van mijn slaapkamer. De duistere klanken van Alice Cooper’s Poison komen uit de boxen van mijn stereo die zich ergens boven mijn hoofd bevindt. 2009 is bijna afgelopen. Tijd voor een terugblik.
In mijn blog ‘2008’ schreef ik over de vooruitzichten voor 2009: “scriptie afmaken en afstuderen. Reisjes maken. Baan zoeken. Huisje zoeken. In 2009 gaat alles, naja ok, gaat veel anders worden. :) Spannend!”
En veel veranderd is er. Ik ben inderdaad klaar met mijn scriptie, afgestudeerd en wel. Tweemaal ben ik op reis geweest, Hamburg en Madrid, het weekje in Wageningen niet meegerekend. Inmiddels woon ik weer thuis en ben ik inderdaad op zoek naar een baan, het huisje is afhankelijk van waar ik die baan uiteindelijk vind. Gelukkig zijn er goede ontwikkelingen daarin. Ik heb een fantastische vacature gevonden in Amsterdam, máár ook heb ik binnenkort mijn eerste gesprek, in Groningen! Over spannend gesproken!
Maar buiten al deze dingen om is 2009 voor mij een zwaar jaar geweest, een wisselvallig jaar. Niet alleen ivm het afstuderen maar ook qua emoties, gevoelens, stabiliteit. Een rollercoaster. Hierdoor ben ik veel over mezelf te weten gekomen, heb ik ontzettend veel geleerd, misschien wel meer dan me in eerste instantie lief was. Maar spijt heb ik niet.
Mede hierdoor zijn bepaalde vriendschappen onmisbaar geworden, sterker geworden. Die mensen die aan weinig woorden genoeg hebben of waar je juist je hart bij uit kan storten, je een hart onder de riem kunnen steken. Ik noem de speech (zie blog: Parteh!), urenlange gesprekken, maar ook door talloze kleine dingetjes, een kaartje, een smsje. Ook enkele andere gebeurtenissen, het overlijden van een oud-studiegenoot, de geboorte van het kind van twee oud-bestuursleden hebben hier ook op een of andere manier aan bijgedragen, ook al zijn die twee dingen nogmaar zo kort geleden gebeurd.
Ik heb dit jaar ook meer dan ooit gebruik gemaakt van muziek om me uit te kunnen drukken op momenten wanneer ik daar zelf de woorden niet voor kon vinden. Deze nummers hebben tekstueel voor mij dit jaar een speciale betekenis gekregen:
The Verve Pipe – All of You
Snowpatrol – Crack the Shutters & The Planets Bend Between Us
John Mayer – Slow Dancing in A Burning Room, Heartbreak Warfare & Edge of Desire
Natuurlijk is er ook muziek om van te genieten, je even uit te kunnen leven, los van tekst, betekenis of herinneringen. Ik denk nu bijvoorbeeld even terug aan het fantastische concert van Coldplay in Nijmegen, ook al hebben Peet en ik het eerste uur gemist. Maar ook de volgende nummers hebben voor mij 2009 gemaakt tot wat het is geweest.
Muse – Map of the Problematique
Seether – World Falls Away
Miles Davis – Flamenco Sketches
Peter Fox - Haus am See
En volgend jaar? Een baan, waar dan ook, evenals een huisje. En de rest? Het eerste reisje is al gepland, Brussel, eind Januari. Misschien Praag eind April. Misschien New York in de herfst? Ik weet het niet, ik zie het wel, ik merk het wel, wat 2010 brengen zal.
Iedereen de beste wensen voor 2010. Dat het een goed, gezond en liefdevol jaar mag worden!
Foto: Eén van de fijnste momenten van 2009. |
|
|
|
vreugde en verdriet
|
08 December 2009 | 10:33:51
|
Soms heb je van die bizarre gebeurtenissen..
Gisterenmorgen kreeg ik bericht dat een oud-studiegenoot van mij was overleden op 27-jarige leeftijd.. Onwerkelijk.. Ik had tijdens de vorige borrel nog een hele tijd met hem zitten praten, over zijn plannen, mijn plannen, vanalles. Hij voetbalde met ons mee en was ook meegeweest naar Madrid afgelopen zomer. Gewoon een goeie kerel, die er nu niet meer is..
Gisteravond kreeg ik bericht dat grote vriend Michiel (zie blog Parteh!) en lieve Aaf (beide oud bestuursgenootjes) een zoontje hebben gekregen. Kleine Siemen. Volgens de laatste berichten gaat alles goed met moeder en kind. Binnenkort gauw eens naar Rotterdam met beide oud-besturen.
..
(edit wo 16-12)
Afgelopen vrijdag naar de begrafenis geweest, niet echt wetende wat me te wachten stond..
De dienst toonde respect voor hem, van hoe hij was en gaf iedereen die aanwezig was een beter beeld in wat er allemaal speelde bij hem. Vragen veranderden in een bepaald soort van: begrip hebben voor.. Hierdoor werd het allemaal dragelijker, voor veel van de aanwezigen denk ik. Ruim 40 studenten, bijna de hele staff van de opleiding. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor elkaar. Voor mij ook weer een bevestiging van wat voor fantastische club onze opleiding/studievereniging aan mensen heeft. Wederzijds respect voor elkaar, even een hand of en knuffel geven.. Tis goed. |
|
|
|
And still...
|
30 November 2009 | 10:43:27
|
Ik focus me op nieuwe dingen, op nieuwe muziek, of juist hele oude. Verse muziek zonder herinnering of gouwe ouwe met fijne herinneringen. Losse eindjes die ik heb liggen knip ik af of bind ik aanelkaar. Ik werk aan mijn toekomst, waar die ook maar mag zijn...
En toch..
Er gaat geen dag voorbij, ...
- "je ziet er moe uit"
- "gaat het echt wel goed met je?"
- "jongen.. dat is niet goed!"
- "je bent vaak op je bek gegaan"
- "je bent gegroeid, emotioneler ook"
- "je praat op een manier die ik nooit van je had verwacht.."
- "laat het achter je, kijk vooruit"
- "gebruik je energie voor nuttiger dingen"
... dat ik niet aan haar denk. |
|
|
|
Gehoord in de kroeg...
|
14 November 2009 | 10:51:57
|
... tijdens de maandelijkse borrel (waar ik natuurlijk bij aanwezig was).
Twee mannen aan de bar terwijl ik een biertje aan het bestellen was.
"Wat zijn dit allemaal voor mensen?"
"Dit zijn een club studenten, elke maand een borrel hiero en soms wat anders"
"Oh?"
"Vorige maand hadden een stuk of wat een praatje en er was een jochie die vertelde over gevels hiero in de stad. Met zo'n witte balk bovenin. Sindsdien loop ik steeds naar boven te kijken!"
"Joh.."
|
|
|
|
Succesjes
|
03 November 2009 | 11:50:44
|
Het heeft even geduurd maar afgelopen donderdag was het dan zover, de uitreiking van mijn Master-bul. Samen met mn ouders, beide zussen, zwager én opa ging ik strak in pak, met roze stropdas, naar de gebeurtenis die de echte, échte afsluiting van mijn studieloopbaan zou zijn. In het academiegebouw aangekomen was Petra er ook en ook mijn scriptiebegeleider van mijn stageadres.
Na een paar woorden van de secretaris van de examencommissie en een korte speech van mijn scriptiebegeleider van het instituut was het tijd om handtekeningen te zetten.
Woohoo!
Tis nu echt officieel, student af en een titel erbij. (Nu nog een baan, haha)
Na de ceremonie hebben we uiteraard nog even met z'n allen koffie met een gebakje gehad.
En dan nog iets wat het vermelden waard is:
een tijdje terug kreeg ik een mailtje van iemand van Schmap, een soort van online toeristeninformatie-achtig iets.. Via mijn Flickr-site waren ze op een foto gestuit die ze graag wilden gebruiken voor hun informatiegids. Of ik dat ok vond. Natuurlijk! Daar doe ik het stiekum toch ook wel een beetje voor. De foto zou toegevoegd worden in de negende editie van de Schmap Hamburg Guide, die verschijnt in mid-november. Woohoo!
Het gaat om deze foto:
Chilehaus, Fritz Höger |
|
|
|
Parteh!
|
25 Oktober 2009 | 17:34:51
|
In mijn voige blog schreef ik dat ik even rust nodig had, even weg wou, weg van alles. Nou, dat ben ik geweest. Ik heb heerlijk een klein weekje in Wageningen gezeten, in een appartementje op 7 hoog, lekker rustig, beetje niks doen, beetje wandelen, beetje lezen en alleen zijn met mezelf. Heerlijk. (Thanx Annie!)
Maar, aan alle rust komt een einde, en jongens, wat een einde! Afgelopen vrijdag was het namelijk tijd voor feest! Tijd voor mijn afstudeer/verjaardagsfeest!
Ik had veel mensen uitgenodigd, een band geregeld en een prima locatie. Ondanks de vele afmeldingen waren er genoeg mensen voor ontzettend veel gezelligheid. Het waren ook gewoon echt de juiste mensen die er waren. Zoals mijn zus zei: "Het gaat nu even niet om kwantiteit maar om kwaliteit." En daar heeft ze helemaal gelijk in..
Het mooiste van de avond was de speech van Michiel, grote vriend en voorzitter van het eerste bestuur waarin ik heb gezeten. Zij hadden met z'n viertjes zitten brainstormen over mij en daar een speech van gemaakt. En michiel, grote spreker en improvisator dat hij is, was daarvoor dé persoon natuurlijk om dat te gaan doen. Ik heb bijna een kwartier met rode oren zitten luisteren en constant een, ik citeer: "grote grijns van tevredenheid" op mijn gezicht.
Wat een avond! Na afloop van het "officiele gedeelte" zijn we met het oude bestuur nog de stad in geweest, lekker als vanouds, weer met z'n vijven. Een betere afsluiting van mijn studieperiode had ik me niet kunnen wensen.
Nu donderdag de buluitreiking nog. :)
|
|
|
|
En nu?
|
26 September 2009 | 18:47:11
|
Ik zou tegen je liegen als ik zou zeggen dat het goed met me gaat, dat gaat het namelijk niet.. Ik voel me alleen, niet wetende wat ik wil, waar ik heen moet, wat ik wil gaan doen en wat ik nog moet doen. Ik ben aan het vluchten, doe dingen om me er maar niet mee bezig te hoeven houden, met datgene wat is gebeurd en datgene wat allemaal staat te gebeuren wanneer ik mijn zinnen daar eindelijk toe kan zetten.. ooit.. straks.. wie weet..
Ik loop te dolen, te dwalen door het huis, het dorp. Mijn lichaam heeft aan de noodrem getrokken.. een hectisch jaar en de twee jaren daarvoor ook geen echte rustmomenten..
Ik wil weg, even weg van dit alles, dit alles wat mijn thuis is, wat veilig is, zo gewoon, zo normaal, zo mooi ook... maar toch.. even weg, alleen met mn gedachten. |
|
|
|
Master of Arts
|
20 Augustus 2009 | 15:17:17
|
Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest als vandaag...
Slecht geslapen, zweten als een malle, naar briefjes met aantekeningen zitten staren, maar geen idee hebben wat er opstond...
Mijn allerlaatste tentamen, een mondeling, een mondeling met een grootheid in het vakgebied, nu ook mijn vakgebied.
Ik heb het gehaald! Een 6, maar I don't care, tis terecht, en het zijn vijf punten, de allerlaatste.
Ik ben Master of Arts, student-af.
:) |
|
|
|
|
|
